|
Onder Main Menu hiernaast staat een link naar ons Gastenboek. Wist u dat wij daarin graag willen lezen wat u van ons, onze optredens, onze website, ons FloraShanty Journaal enzovoort vindt?!!
2012
Woensdag 25 januari: Tsjonge! En dat durf ik gerust nog een keer te zeggen: Tsjonge! De afgelopen weken, zeg maar maanden, was er aan het begin van de repetitie telkens een ziekenappèl, want op een gegeven moment was wel 20% van het koor wegens ziekte afwezig. Maar vanavond bleek de ziekenboeg weer helemaal leeg te zijn, iedereen was er weer! Beter bewijs dat zingen gezond is, is er niet...
Woensdag 18 januari: Na de nieuwjaarswensen gaan we fluks aan de slag met het zingen, er valt nog wel het een en ander te verbeteren aan de nieuwe liederen die we aan het instuderen zijn.
In de pauze blijkt een zeer gewaardeerde medewerkster van de FloraShanty's jarig te zijn. Geheel traditiegetrouw wordt ze onder zoenen bedolven, al zit me daar een kleinigheidje bij dwars. Behalve de genoemde medewerkster waren we met 33 mensen. De gewoonte wil dat de jarige per persoon 3 klapzoenen krijgt, dat zou in dit geval dus 33 x 9 = 99 zoenen betekenen, maar ik heb toch echt 100 keer een zoen op haar wangen horen klappen. WIE HEEFT ER DUS GESMOKKELD?!!!
Woensdag 11 januari: Ja, het kerstreces zit er weer op en het koor moet weer aan de slag. Het was een drukke repetitie, deze eerste van het nieuwe jaar. Er was ook alweer een aspirant-lid, te weten Ben uit Gorredijk. Waarmee meteen het raadsel van de Amelander shanty-pet opgelost is, want Ben komt namelijk van Ameland...
O ja, men was tamelijk tevreden over ons optreden op de kerstmarkt, naar verluidt zijn we nu al geboekt voor dit jaar!
2011
Zondag 18 december: Het is een gezellige kerstdrukte in Heerenveen.
 In drie sessies brengen we een mix van shanty-liederen en kerstnummers. We trakteren het publiek voor het eerst in onze shanty-zang-carrière op onder meer O denneboom, Stille Nacht en een a capella gezongen kerstshanty. Mooi samen met elkaar, echt kerst! Maar nog iets heel anders. Er is een man van het Amelander Shantykoor gespot. Wat moest die bij onze commissie???

Woensdag 14 december: We zijn weer terug op onze vertrouwde stek in Focus. De vloer ligt er weer picobello in en we kunnen er weer lustig op los stampen. Helaas staat deze repetitie grotendeels in het teken van ziekenhuisbezoeken en ander leed in de donkere dagen voor kerst. Veel van onze bemanning heeft hier momenteel op één of andere manier hiermee te maken. Beterschap en sterkte! Na een half uur zingen vindt onze stand-in dirigent het genoeg geweest en wij ook… Wat zegt een matige generale ook alweer over de uitvoering? We hopen er het beste van.
Woensdag 7 december: De vloer in Focus was nog niet klaar en voor de tweede keer op rij maakten wij onze opwachting in de Kempenaer. Voor ons optreden op de kerstmarkt worden er in hoog tempo meerdere kerstnummer ingestampt! Dat belooft wat…
Woensdag 30 november: De vloer in de hal bij de toiletten van Focus ligt eruit want er zijn wat balken verrot. Is er soms te veel naast de pot gepiest? Hoe het ook zij, wij moesten voor een keer uitwijken naar de Kempenaer. Dat was niet zo heel erg, want de barman daar, Hendrik, zingt ook in ons koor... Woensdag 23 november: Wij hoorden dat onze dirigente lid is geworden van het bestuur van Flora-buurtvereniging. En wij wisten dat onze accordeoniste lid is van de volwassenenactiviteitencommissie van diezelfde vereniging. En dat naast alle andere drukke bezigheden der beide dames. Dat wij vragen ons toch wel wat benauwd af of er tijd voor de zangers overblijft?!
Woensdag 16 november: Men zat ons fel op de huid vanavond, het moest perfect: die zong te hoog, die te laag, die te hard, die onzuiver enzovoort. Dat is wel eens goed, zo'n pinnig dirigeren, daar wordt de zang alleen maar beter van. En die ene vent die niet tegen kritiek kon en in huilen uitbarstte, ach, dat is gewoon een watje! Hilarisch was het wel...Zaterdag 12 november: Van onszelf zijn wij niet zo uitgaanderig, maar vanavond zijn wij toch even naar de Jaarlijkse Feestavond van de Flora-buurt geweest. Er werd een klucht opgevoerd die bij ons tranen van het lachen deed opwellen. En naderhand was er dansen, wat wij niet kunnen, bij muziek van de coverband de "Roadhawks". Tot onze verbazing zongen ook twee shantymannen een paar nummers, wat voor zulke amateurs helemaal niet zo gek ging. Het leek mij leuk om dat toch even in deze rubriek te vermelden. En o ja, in de pauze was er een Grote Verloting. Die kilo stuiters die u allemaal ook wel had willen hebben, die hebben WIJ!
Woensdag 9 november: Wa's dat nou?! De enigszins anarchistische FloraShanty's braaf in de rij? Ja, dat moet wel voorlopig. Het vloertje in het halletje bij de WC's in Focus blijkt niet zo best te zijn en vervaarlijk door te buigen als de mannen zich in de pauze massaal op de WC storten. Dus moeten we nu één voor één en netjes onze beurt afwachten. Het gerucht gaat dat er volgende week een nummertjesautomaat staat.
Woensdag 2 november: Lekker gezongen deze repetitie, lekker met nieuwe liedjes in de weer geweest, kortom een lekker avondje!
Woensdag 26 oktober: Tinus heeft als aspirant-FloraShanty een paar keer met ons meegezongen, de muzikale commissie heeft vanavond besloten dat Tinus een waardevolle aanvulling is, met name voor de groep tweede stemmen. Van harte welkom Tinus!
Verder was het een liedjes-uit-de-oude-doos-avond. Ons repertoire is zo langzamerhand zo uitgebreid dat we af en toe de liedjes even moeten repeteren die een beetje weggezakt zijn, de puntjes weer even op de i zogezegd.
Woensdag 19 oktober: Het optreden in Coornhertstate viel goed en we hebben er lekker gezongen. Maar ja, je hebt altijd van die lieden bij wie het bloed kruipt waar het niet gaan kan...
 En als beloning voor het optreden hoefden we vanavond niet te repeteren.
Vrijdag 14 oktober: De feestweek in Marijkehiem in het kader van de zee werd passend afgesloten met een optreden van de FloraShanty's. Het ging nog bijna niet door omdat het programma zoek was, en halverwege stegen er verdachte rookwolken op tussen de zangers. Gelukkig gingen de rookmelders niet af.
Het was een erg gezellige middag met een fijn optreden, niet in de laatste plaats dankzij onze 'opbouwploeg':
 Dankzij Kleis, Wim, Lammert en Joop staat alles wat er bij een optreden nodig is altijd tip-top in orde klaar. Wij hoeven dan alleen nog maar een beetje leuk te zingen en te spelen, fluitje van een cent met deze mannen!
Woensdag 12 oktober: We studeren momenteel een erg mooi lied in, dat echter een wat lastige melodie heeft. De opvattingen hierover liepen nogal uiteen, waardoor het instuderen in het gedrang kwam. Maar dat komt natuurlijk wel weer goed!
Woensdag 5 oktober:
Schreven wij al eerder over uitbreiding van het instrumentarium (zie 7 september), nu is ook de geluidsinstallatie aan de beurt. Diverse onderdelen zijn aan vervanging of vernieuwing toe, en het verheugde ons dan ook zeer onze voorzitter te horen melden dat de begroting voor deze spullen door het bestuur is goedgekeurd.
Zaterdag 1 oktober: De nazomer houdt maar niet op. Het Gemeenteplein zinderde van de hitte, zeer geschikt dus voor de jaarlijkse Seniorendag. Met de Suwaldster Pypkesjongers en de Feanster Odd Swallows maakten we er een gezellige middag van op het volle Gemeenteplein. Het plein stond zó vol kramen dat er nauwelijks plaats was voor het luisterpubliek.

Vrijdag 30 september: Kempenaer State heeft een prachtige overdekte binnenplaats met een uitstekende akoestiek. We konden het prima doen zonder installatie en het publiek, ook dat op de galerijen, genoot er volop van. En na afloop verstrekten de gastvrije bewoners een drankje en een hapje, dus ook voor ons was het genieten vanavond.
Woensdag 28 september: Dit was een zeer vermoeiende repetitieavond want er staan ons deze week nog twee lange optredens te wachten: de hele vrijdagavond en de hele zaterdagmiddag. Wij moesten dus ook twee keer zo lang repeteren als anders, dat na afloop liep het zweet bij ons neer en hingen de stembanden ons uit de mond.
Woensdag 21 september: Nog even nagepraat over het laatste optreden natuurlijk. Alle betrokkenen vonden het een gezellig en geslaagd festival. Vooral de visboer vond dat, hij had in zijn 25-jarig bestaan nog nooit zoveel vis op één dag verkocht.
Een ander punt: er was vanavond een nieuwe aspirant-zanger. Voor sommigen onder ons was het geen onbekende, en wij weten dan ook al alles over hem, behalve of hij ook kan zingen. Dat moet de komende weken blijken, als hij de hele ballotageprocedure heeft afgewerkt. Dat is geen sinecure, want FloraShanty word je niet zomaar!
Zaterdag 17 september: Ach de Greiden van Heerenveen, wie kent ze niet, altijd wind, altijd regen, altijd koud... Behalve vandaag, wij hadden hier deze dag het mooiste weer van Fryslân. En maar goed ook, de hele dag werd het winkelende publiek getrakteerd op een mix van shantygezang door de FloraShanty's en de Odd Swallows, en van muziek gedraaid door DJ Nicky Lorenzo.
En omdat bij ons alles altijd in goed overleg gaat, was onze ondernemingsraad ook mee. Die parkeerden we dan af en toe even voor nader overleg over het een en ander:

Woensdag 14 september: Ellis van het Flora-bestuur kwam langs met de vraag of er mannen zijn die op de Flora-feestavond bij het dansen na samen met haar band een nummer willen zingen. Vorig jaar was een groot succes met de drie H's, en wij zijn dan ook benieuwd wie zich allemaal aanmelden.
Het zingen van “Ketelbinkie” verliep wat stroef vanavond, naar verluidt was er te veel ketelkoek gegeten, en bij “Grimsby Lads” produceerde het achtergrondkoor te veel decibellen, waardoor dit in het honderd liep. Maar bij het optreden van aanstaande zaterdag gaat alles vast weer goed.
Woensdag 7 september: Wij blijven maar uitbreiden. Nu is er weer instrumentarium aangeschaft. Het gaat om een percussie-instrument in de vorm van een maansikkel. In de korte bocht zit een handvat en op de rand zitten rondom blikjes die vrolijk tegen elkaar aan rinkelen en waarmee, mits op de juiste wijze gehanteerd, een ritmisch geluid wordt voortgebracht. Dit instrument heet een “tamboerijn”.

Het kwam vanavond meteen goed van pas: de cuttepyl voor “Bloody Mary” was zoek, maar Douwe redt zich dus ook fantastisch met de tamboemandarijn!
Woensdag 31 augustus:
Dit is Pim. Tot en met afgelopen zaterdag was hij onze geluidsman. Dat heeft hij jarenlang met grote inzet gedaan, maar hij is er nu mee gestopt: het enthousiasme is op. Het is ook geen gemakkelijke baan: iedereen weet het altijd beter, maar er is er maar één die echt aan de knoppen zit. Voor de FloraShanty’s is het enorm jammer dat Pim er mee stopt, want een goede geluidsman vindt je niet zo maar weer. Pim, ontzettend bedankt voor alles wat je al die jaren gedaan hebt!
Zaterdag 27 augustus: Het Shanty-festival in het centrum van Heerenveen had wel een beetje last van de herfstachtige omstandigheden: de tonen woeien af en toe voor de microfoon weg en het publiek moest verschillende keren een goed heenkomen zoeken vanwege plotselinge regenbuien. Wie niet tegen deze omstandigheden kon, heeft wel het optreden van een keur aan bekende shanty-koren gemist:

Woensdag 24 augustus: Eindelijk, de eerste repetitie na de vakantie! Wij hebben lang naar dit moment uitgekeken en zijn twee lange maanden zeer sikkeneurig geweest, zeer tot ongenoegen van de vrouw.
Afijn, na zo'n lange stilte was er natuurlijk veel te bespreken, dat we hebben de helft minder gezongen dan we anders op woensdagavond doen, maar dat halen wij zaterdagmiddag wel weer in!
De eerste repetitie werd zeer goed bezocht en wij hebben dan ook zeer genoten van de vele kwinkslagen die vielen, de stemming was opperbest, om niet te zeggen uitgelaten.
Zaterdag 25 juni: Het houdt maar niet op met feesten: nu weer de volkstuinvereniging die 60 jaar bestaat. Geen probleem voor de FloraShanty's! Het was lekker weer, er was een lekker hapje en een lekker drankje. En met een beetje muziek erbij zitten die bonenstaken in no time vol (rare) snijbonen.

Vrijdag 24 juni: Onder het motto "Dweilen met de kraan open" waren wij bij de 15e editie (het drie dagen durende derde lustrum!) van de "Glasblazers Night of the Koemarkt". Het was een gezellig feestje met, uiteraard, een heleboel muziek. Onze spreekstalmeester Henk is ook een kei in gebarentaal en legt uit hoe het was:

Woensdag 1 juni: Het was een jolige boel vanavond op de training. De grappen vlogen heen en weer en het gelach was niet van de lucht. Kwam natuurlijk omdat het bijna vakantie is: nog even doorbijten deze maand, nog twee optredens en dan een paar weken zonder FloraShanty's, we zijn eraan hard toe (uiteraard bedoelen wij de vakantie).
Woensdag 25 mei: Op 14 mei (zie hieronder) plaatsten wij een foto van het fraaie schip waarmee ons koor de Friese wateren gaat afschuimen. Eén onzer koorleden heeft diverse telefoontjes gehad met de vraag of de FloraShanty's werkelijk zo'n prachtig schip hadden. Wij begrijpen deze vraag uiteraard wel, het is werkelijk een duur bootje, maar zeg nu zelf: staat er ooit onzin in deze rubriek?!
Woensdag 18 mei: Onze dirigente, da's toch een waar fenomeen. Neem nou bijvoorbeeld vanavond. Wij staan het prachtige lied "Grimsby Lads" te zingen, heel mooi vertolkt door Henk. Het lied is afgelopen, de accordeon zwijgt, maar Klaasje staat in gedachten verzonken nog met haar stokje te zwaaien. Wat blijkt? Heeft ze intussen een arrangement zitten bedenken. Ze doet voor hoe ze het wil hebben, laat het ons een paar keer oefenen, en vijf minuten later klinkt "Grimsby Lads" nog mooier dan het al was. ik zei het al: een waar fenomeen!
Zaterdag 14 mei: Het watersportseizoen in Langweer moest geopend worden, en zeg nou zelluf: kan dat zonder de FloraShanty's?! Het eerste setje ging verbazend goed, alles klopte en het enthousiasme spatte eraf, dat ging gewoon geweldig lekker. En dat bleef zo de rest van de middag, en dat was ook duidelijk te merken aan de reacties van het publiek dat de schrale wind had getrotseerd.
 Maar kan Yntze een donkere bril uitgereikt krijgen? Er was één knoopje los van zeker bloesje, en hij zong meteen vals. Dat kunnen we niet hebben hoor!
En wat is er geschikter dan een watersportcentrum om het splinternieuwe bootje te showen waarmee de FloraShanty's de Friese wateren afschuimen op zoek naar drank en vrouwen:
 Knap scheepje niet? Gaan we nog een hoop plezier van, mee en op beleven!!!
Na onze optredens en de afsluitende samenzang was er het captain's dinner voor de deelnemende shantykoren. Dit smaakte uitstekend, maar wij hopen wel dat het effect van de bruine bonen vóór de volgen de repetitie uitgewerkt is.
Woensdag 11 mei: Wij kregen een e-mailtje dat het "Smoelenboek" klaar was en vanavond na de repetitie zou worden gepresenteerd. Het zingen verliep dan ook chaotisch, want iedereen was vanzelf stiknieuwsgierig. En dat nog wel met een optreden in Langweer voor de boeg...
Want hoe zit dat precies met dat "Smoelenboek"? Aan alle koorleden was gevraagd om van vier anderen een paar dingetjes op te schrijven. Die teksten zijn bij elkaar gevoegd en op de website gezet (bij de "Bemanning" in de rechter kolom) zodat iedereen kan zien wat voor volk de FloraShanty's zijn.
Na het zingen vanavond werden die teksten op de muur van Focus geprojecteerd en moesten wij raden om wie het ging, waarna de bijbehorende foto te voorschijn kwam.
Heel origineel, de opzet van dit "Smoelenboek" en deze "Bemanningsquiz". Douwe en Lammert hebben er een bult werk aan gehad, maar het resultaat is er dan ook naar! Bedankt mannen!
Woensdag 27 april: Op de website dezer zangvereniging staat ook de bemanning genoteerd (zie de kolom rechts). Ons bereikte de mededeling dat de beschrijving bij elk bemanningslid binnenkort grondig wordt aangepast. Houd dit vooral scherp in de gaten want het hele koor heeft hier aan meegeschreven!!!
Woensdag 20 april: Het is al vroeg zomer dit jaar met als gevolg dat Focus ook alweer vroeg op een zangoven lijkt. En dat terwijl de airco 100% in gebruik is.
Het goede nieuws is dat onze materiaalwagen weer onder dak is, al was het even zoeken. Helaas staat hij niet onze bloemenbuurt, maar in de Knipe.
Zaterdag 9 april: Wij zongen vandaag op de vlootdagen in Harlingen. Dat willen wij volgend jaar wel weer! Uitvalscentrum was het kroegje “De Admiraal” waar het tussen het zingen door uitstekend toeven was. En het zingen ging, zoals vanouds, vol overgave:

Vrijdag 8 april: Het aantal bezoekers van www.florashantys.nl heeft in vier maanden tijd de MAGISCHE GRENS van 10.000 bereikt! Behalve mensen uit de Flora-buurt wordt de site ook bezocht door andere Nederlanders, Amerikanen, Spanjaarden, Duitsers, Fransen, Italianen, Tsjechen, andere EU-burgers, Israëliërs, Russen en Ieren.
Woensdag 6 april: Om des zangers’ stemmen te trainen, is een nieuwe oefening ingevoerd, het zogenaamde “tongtoontoonladder” zingen: pak de punt van de tong vast tussen duim en wijsvinger en zing een paar minuten lang toonladders. De stembanden worden er mooi soepel van, probeer het maar eens.
Woensdag 30 maart: Wat ging er zaterdag jl. in Oldemarkt mis met “Deze Zee”, dat was de grote vraag vanavond. Glashelder werd het niet, maar echt erg is dat nou ook weer niet. Volgens séman Karel heeft het publiek in de zaal er niks van gemerkt.
Voor de rest waren de instructies vanavond wel glashelder: “Wie het kan doet het, en wie het niet kan doet het niet.” En dat deden we dus, en alles ging goed.
Zaterdag 26 maart: Onze grote Klaas is vandaag 75 jaar geworden, u kent hem allemaal van hoe hij "La Paloma" vertolkt. Klaas, van harte gefeliciteerd en we hopen dat je nog lang bij de FloraShanty's mag zingen! We waren graag even langsgekomen om je toe te zingen, maar helaas helaas moesten we optreden in Oldemarkt.
Een groots gebeuren daar in Oldemarkt, maar liefst zes koren traden er op van 8 uur tot half 12. Een uitputtingsslag dus, maar met een biertje tussendoor best te doen. En het is altijd interessant om te horen hoe andere koren liedjes uitvoeren die wij ook zingen.
Onze optredens gingen best wel goed, alleen ontstond er even dikke mist boven Deze Zee, waardoor de tekst slecht te zien was.
Woensdag 16 maart: Een primeurtje meer of minder, daar kijken wij niet van op. Vanavond was er de preview van de nieuwe Focus-barkrukken, het proefexemplaar zag er prima uit. Iemand heeft er de hele avond op gezeten en de kruk zit ook prima, rapporteerde zij, dat de bestelling kan om ons wel doorgaan.
Woensdag 9 maart: Een virus velde séman Karel en miste daardoor vanavond de tips voor een goede stem: citroensap zuivert de stem, rode wijn smeert de stem en honing verzacht de stem. Behalve ons liedboek moeten wij dus voortaan ook elke week een citroen en honing meenemen. Rode wijn is standaard aanwezig in Focus, vermoeden wij.
Woensdag 2 maart: Focus is weer eens een kakelend hanenhok vanavond. Dat is het wel vaker, maar vandaag verbaast het ons toch omdat het stabiel weer is met een hoge barometerstand. Het wordt helemaal erg als de mannen van de eerste stem ineens tweede stem moeten gaan zingen, en omgekeerd. En dan ook nog eens dat gepiep van dat blikkeren fluitje ertussendoor... Vreselijk!
Woensdag 23 februari: Het is ineens weer gaan sneeuwen en de mannen van de opbouwploeg staan voor Focus te vernikkelen en te mopperen: er is geen sleutel, we kunnen er niet in, wat zijn dat voor toestanden. Tot Lolke uitkomst brengt en de deur opengooit. Brrr!
Het goede nieuws is dat we weer een bel hebben! Hij glimt prachtig en hij klinkt ook prachtig, maar toch is het jammer dat de oude weg is. Hij was van koper, zou hij soms al omgesmolten zijn?!
Woensdag 16 februari: Het zonnetje schijnt weer wat vaker en langer, en dat geeft de voorjaarsschoonmaakkriebels. Sommigen onder ons konden de verleiding niet weerstaan en begonnen vast kasten op te ruimen. Dat leverde een mooie vondst op, een gouwe ouwe. Onderstaand gedicht (de originele foto was helaas niet meer te achterhalen, als iemand het weet, houden wij ons aanbevolen!) van Trude Yntema, jaren geleden gepubliceerd in de Florant als terechte hommage aan Klaasje en Tryntje:

Woensdag 9 februari: De bel is weg! Onze koperen bel die geluid wordt als we “De klok van Arnemuiden” en “Strike the bel” zingen! Voor het laatst gezien bij het optreden in Anna Schotanus, maar wie heeft onze bel nu???
Vrijdag 4 februari: Vanmiddag was het traditionele jaarlijkse optreden in Mariënbosch, iets waar wij na de winterstop altijd naar uitzien. Vorig jaar waren wij er met zijn allen door het podium gezakt, dus uit voorzorg zongen we nu maar gewoon met vaste grond onder de voeten. Het was er gezellig, als altijd, en er gebeurde niets speciaals. De nieuwe pet van de dirigente daar komen wij misschien nog wel eens over te spreken, het was nu nog maar een probeersel begrepen wij. Wij vonden het trouwens een mooie pet. Tot slot nog even een foto van het gebeuren:
De FloraShanty's in de pauzestand!
Woensdag 26 januari: Wij moesten allemaal op de foto voor de nieuwe website, dus mooier kan-ie eigenlijk niet meer met al die glimmende koppies. Wat de muziek betreft, werd er druk geschaafd aan Kathlyn (het lied, niet de mevrouw), waar onze dirigente een driestemmig arrangement voor heeft gemaakt. Wow!
Woensdag 19 januari: Een wonderbaarlijke avond: het voltallige shantykoor was aanwezig! Een waar mirakel want dat is al een eeuwigheid niet meer voorgekomen. Of zou iedereen geweten hebben dat Tryntje jarig was? Wij weten het niet, maar wij weten wel dat Tryntje vanavond precies 105 keer gezoend is. Proficiat met dit record Tryntje, en ook met je verjaardag natuurlijk...
Verder repeteerden we “De Windjammer Song”. Dat is een mooi lied vol heimwee en verlangen. Het ging erg goed, waardoor een bijzonder en gevoelig moment ontstond. Prachtig!
Woensdag 5 januari: Ja, we gaan gewoon door ... alleen een beetje anders. Zo’n eerste repetitie na het shantykerstreces is altijd weer even uitproberen of de wat oudere nummers nog goed in de shantyhersencellen zitten. Nou, dat viel niet tegen dit jaar.
Daarna was het tijd voor de nieuwjaarsborrel. Dit jaar waren voor het eerst ook de shantyzangerpartners uitgenodigd, een goed initiatief want het was erg gezellig. Helaas kunnen we dat niet met een foto bewijzen, want schrijver dezes was de camera vergeten. Dus, commissie, volgend jaar graag weer de partners uitnodigen!
Tweede helft 2010
Woensdag 4 augustus: Er is een extra Ierland-repetitie ingelast om de reis nog even door te nemen, de liedjes nog een keer te zingen en de kelen nog even te smeren.
Vrijdag 6 augustus: Om half zes (’s morgen!) vertrekt de Ierland-karavaan naar Schiphol. De accordeon mag zonder problemen mee aan boord van het vliegtuig en om kwart over tien staan we al in Dublin aan de grond. Per auto rijden we door naar de stad Ennis, helemaal aan de andere kant van het land, waar we onze intrek nemen in het Woodstock Hotel, de meesten in een comfortabele kamer, een enkeling echter in een oud VW-campertje op het parkeerterrein. Wat zulke mensen bezielt mag Joost weten. In het hotel treffen we ook onze mensen die al een paar dagen in Ierland rondtoeren en laaiend enthousiast zijn over dit eiland. ’s Avonds gaan we Ennis in om een hapje te eten. Er is echter nergens gerekend op een ploeg van 24 mensen, dus we eten in twee groepen. En daarna voor de doorzetters nog een ’nightcap’ in het hotel natuurlijk!
Zaterdag 7 augustus: Tijd om wat van Ierland te zien. We gaan eerst naar de Cliffs of Moher, kliffen van 300 m hoog die uitsteken in de Atlantische Oceaan. Een schitterend gebied waar we een paar uur rondwandelen. Daarna lunchen we met patat, worstjes en een pintje bier in Nelly’s Bar in Lisdoonvarna. Pim vindt er een antieke accordeon waar Tryntje zowaar op weet te spelen, dus geven we een kort barconcert. Succes verzekerd! Het is schitterend weer geworden, en we gaan door naar The Burren, een bizar rotslandschap, het lijkt wel of we er op de maan zijn. Een schitterend gebied waar we een uurtje rondwandelen, ook zeer geschikt voor de groepsfoto.

Daarna snel, nou ja, wat heet snel, dat kan helemaal niet op de Ierse weggetjes, terug naar Ennis voor een maaltijd in Brogan’s pub – “pub grub” noemen ze dat daar, lekker eten in pubsfeer, wat wil men nog meer! De sfeer is prima en we vragen aan de Garda (dat is de Ierse politie) of we op een pleintje bij een monument nog wat mogen zingen. Zomaar ergens gaan zingen blijkt heel gewoon te zijn in Ierland en de Garda vindt het dan ook geen enkel probleem. Voorbijgangers blijven staan, auto‘s stoppen, mensen hangen uit ramen. Een jong Pools/Canadees stel blijft staaan luisteren. Ze blijken grote shantyliefhebbers te zijn en waren dan ook bijster in hun sas dat ze zomaar tegen een shantykoor aanliepen. Ze zijn onderweg naar Feakle omdat ze hadden gelezen dat daar een shantykoor kwam optreden... We geven ze een dvd met onze handtekeningen en morgen krijgen ze een lift naar Feakle. Dan komt een pubeigenaar vragen of we ook bij hem binnen nog even willen zingen. Dat willen we wel, en we krijgen als dank een Iers pikketanussie, jeetje wat is dit leuk allemaal!
En aan het eind van de avond richten we nog nog een feestje aan in de bar van het hotel. Daar is levende muziek en de beentjes gaan van de vloer, wat ook andere hotelgasten inspireert, en Joop laat zien dat-ie geweldig kan twisten.
Zondag 8 augustus: Op naar Feakle om op het festival te zingen, het uur der waarheid is aangebroken! Het dorp telt 800 zielen, 1 kerk, 4 pubs en een paar duizend festivalgangers. Wij verzamelen ons op de trappen bij de kerk en zodra de eerste mensen uit de mis naar buiten komen, barsten wij los. De reactie is spontaan en onmiddellijk: iedereen blijft staan luisteren en kijken, na elk liedje neemt het enthousiasme toe, het is echt een geweldige belevenis.Na dit optreden, dat niet op het programma stond, is het rondkijken en vooral luisteren in het dorp, waar van alles op traditioneel Iers muzikaal gebied te doen is. Het is werkelijk verbluffend om te zien en horen hoe jong en oud kan zingen en spelen, het zit ze echt in het bloed. Om 3 uur is ons officiële optreden op een klein pleintje midden in het dorp. Voor een publiek van een paar honderd mensen draaien we ons programma af, door Henk in zijn allerbeste Engels aan elkaar gepraat. Frys om útens zingen we samen met Kate Purcell, de vrouw die ervoor heeft gezorgd dat we hier kunnen optreden. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit optreden een geweldige belevenis is.

Rond een uur of zes doen we nog een ongepland optreden, ditmaal bij de pub van Gary Pepper, onze festivalcontactpersoon. Het is in de buitenlucht, anders zou ik zeggen dat het dak eraf ging, zo fantastisch ging het allemaal. Ook hier waren de mensen weer even enthousiast en na afloop vonden de leukste gesprekken over ons optreden plaats. Echt, een geweldige belevenis!Achter de pub staat een enorme tent waar eten wordt geserveerd. Het is een grootschalige bedoening, maar ook hier smaakt alles weer uitstekend. In en rond de pub wordt nog spontaan muziek gemaakt door mensen die elkaar toevallig treffen en de Ierse melodieën kennen. Alles bij elkaar is het een schitterende dag geweest, een dag om nooit te vergeten! Voor wie het allemaal niet gelooft: ga naar www.youtube.com en voer als zoekterm "Feakle" in. Dan kunt u met eigen ogen een paar FloraShantys-in-Ierlandfilmpjes bekijken.
Maandag 9 augustus: De meeste van onze mensen gaan vandaag weer naar huis, een aantal blijft nog even in Ierland vakantie houden. Via een mooie route reist het gezelschap naar Cork, waarvandaan om een uur of vijf het vliegtuig naar Schiphol vertrekt. En rond 11 uur ’s avonds is iedereen weer te plak in het Friese Haagje. Meer weten over deze prachtige reis? Vraag een FloraShanty! Er is een dvd gemaakt met filmopnamen en in de Heerenveense Courant van 19 augustus stond een paginagroot artikel over ons wedervaren.
Woensdag 25 augustus: De eerste repetitie na de vakantie, want zaterdag optreden in het centrum vanwege de van Maasdijkfeesten. Achteraf blijkt dit niet door te gaan vanwege de uitermate slechte weerberichten. Ons deert dat niks, want na de repetitie worden de filmopnamen vertoond die in Ierland gemaakt zijn door Hans en Tilly, waarna een spetterend feest volgt om onze Ierse avonturen in stijl af te sluiten.
Woensdag 1 september: Er wordt nog steeds veel nagepraat over de Ierland-trip, maar dat zal niemand verbazen. Verder repeteren we oude nummers vandaag om weer goed in de sfeer te komen nu het nieuwe zangseizoen in volle hevigheid is losgebarsten: er staan alweer drie optredens op de rol!
Woensdag 8 september: De dirigente heeft last van stijfheid en is daardoor niet in staat de maat te slaan. Gelukkig heeft de accordeoniste harde hakken onder haar schoenen. Normaal gesproken ligt daar een matje onder, maar nu niet, zodat de klikkende hakken de maat slaan en de zangers ontsporen.
Woensdag 15 september: Er heeft een FloraShanty-lid opgezegd, helaas, er is dus een vacature. Wel een prachtige kans voor liefhebbers in de Flora-buurt om lid te worden van de FloraShantys!
Zaterdag 18 september: Samen met de Pypkesjongers uit Suwâld en de Beurtskippers uit Surhuisterveen verzorgden we het vijfde Shantyfestival bij winkelcentrum de Greiden. Ons eerste optreden van deze dag viel in het water: een zware plensbui joeg het publiek het winkelcentrum in. Jammer, want we waren net lekker op dreef. Het voorprogramma van ons tweede optreden werd verzorgd door Anneke Douma, waar behoorlijk wat publiek op afkwam. Toen zij een pypskoft nodig had, zongen wij dat het een lieve lust had. Van ons derde optreden kwam niks terecht omdat het programma vreselijk uitgelopen was. De zeer geslaagde samenzang van de drie koren aan het eind van de middag maakte gelukkig weer wat goed.
Woensdag 22 september: Er wordt nog wat nagekeuveld over afgelopen zaterdag op de Greiden. De dag had voor velen te lang geduurd: 45 minuten zingen tussen 11 uur ‘s morgen en 5 uur ‘s middags, dat is toch geen goede verhouding. Daar staat tegenover dat het zingen op zich lekker ging. Vanavond zijn er drie nieuwe liederen uitgereikt om in te studeren. Wij hebben ze beluisterd (gezongen door een ander koor) en de teksten bekeken, en zijn tot de conclusie gekomen dat de teksten en de melodieën lastig zijn, maar zeker de moeite waard. Wel hopen wij dat de dirigente weer snel van de partij zal zijn om ons bij het instuderen te helpen, Klaasje, gauw beter worden hoor!
Woensdag 29 september: Pas twee weken geleden maakten wij melding van een vacature bij de FloraShanty‘s en vanavond al was er een nieuw aspirant-lid, da‘s snel! En vanavond hebben wij ook een nieuw woord geleerd, namelijk “blaasijzer”.
Zaterdag 2 oktober: Vanmorgen was het snertweer, maar vanmiddag scheen de zon weer. Gelukkig maar want het was seniorendag en dus moest er in het centrum gezongen worden. Dat deden we samen met vier andere koren, ook nog als in haalslag van de verregende vanmaasdijkfeesten. Het was lekker druk en gezellig, en alle optredens vielen goed in de smaak. En voor de broodnodige rust af en toe was er een OASE beschikbaar:

Woensdag 7 oktober: De aspirant-FloraShanty was weer aanwezig vanavond, waarbij werd medegedeeld dat het “aspirant” geschrapt kan worden. Enigszins tot onze vernuivering omdat niet de gehele ballotagecommissie daarvan op de hoogte was. Maar evengoed: welkom Enno!
Woensdag 13 oktober: Zoals u weet zingen wij onder andere “Daar waslaatst een meisje loos”. Dit wordt van oudsher begeleidt door twee mondharmonicaspelers. Ook vanavond dus. Halverwege echter liet één van beide spelers echter plotseling het gehoorapparaat uit zijn oor vallen, dit tot grote verbazing bij de overige aanwezigen. Wat was het geval? Het geluid van de mondharmonica “kwam wat raar door” en het werd een stuk beter zonder die dingen in de oren.
Woensdag 20 oktober: Onze oudste FloraShanty trok deze week in Focus aan de bel om zijn verjaardag te vieren. Hij is nu 6¸5 keer + 0¸5 jaar zo oud als het FloraShanty-koor. U voelt ’m al aankomen: hoe oud is onze oudste FloraShanty???
Donderdag 4 november: We waren uitgenodigd voor een door de ANBO gesponsord optreden in huize Anna Schotanus, zoiets doen we altijd met veel plezier. En het publiek, zo’n 70 bewoners, vrijwilligers en personeelsleden, hadden er ook duidelijk plezier in, het was dus een geslaagde, leuke avond.
Op een gegeven moment raakten we zelfs een beetje te snel door ons repertoire heen, reden waarom de dirigent aan de spreekstalmeester vroeg even een langer praatje te houden. Nou, dat is voor Henk geen probleem, we hadden in die tijd best een biertje kunnen gaan drinken.
Dan hebben we nog een bijzondere foto voor u:

Nog nooit eerder stonden Tjitte (links) en Hannie (rechts) met hun “blaasijzer” in de Florant!
Woensdag 10 november: Ze stond vanavond weer voor “de troep”, onze dirigente! Fijn datst wer safier opknapt bist, famke! Dat wij gingen vol goede moed verder met instuderen van de “Windjammer song”. U zult er paf van staan als dit lied er eenmaal goed in zit.
Woensdag 17 november: Wij volstaan dit keer met een opsomming van de belangrijkste FloraShanty-nieuwsfeiten: - Joop won de hoofdprijs. - Leo won de stofzuiger. - H3 = 2xHans + 1xHenk. - Dit zijn vijf FloraShanty’s, dus ga maar na. - De Windjammer zit al aardig in het tuig. Sa, dan binne jim wer op ’e hichte!
Vrijdag 26 november: Bij de Oranjewoudflat werd een wintermarkt gehouden en, heel slim, was daar een optreden van de FloraShanty‘s bij geregeld. Het was er dan ook erg druk... Omdat het flink koud was, zongen we maar één liedje buiten en de rest binnen, in de geur van erwtensoep, glühwein en warme poeiermolke. Er was een mooie akoestiek in de zaal en het zong dan ook lekker. En het enthousiaste publiek had de eer van de wereldpremière van de “Windjammer Song”, een lied dat al eerder in deze rubrieken vermeld is. Dit leverde meteen een uniek plaatje op:
 De muzikale leiding enthousiast meezingend tussen “hun” mannen!
Woensdag 1 december: Met een officiële gevoelstemperatuur van -15 °C is het buiten gloepende koud, maar binnen in Focus is het zoals gebruikelijk gloepende warm. In de pauze worden wij verrast met een preview van de nieuwe officiële FloraShanty-website, dat gaat er mooi uitzien!
Woensdag 15 december: De laatste repetitie van dit jaar alweer, maar daar wordt niet om getreurd. Integendeel, het werd een bijzonder leuke avond. Dat begon meteen al met een spontaan kerstconcert van de accordeoniste, dat iedereen diep ontroerde. Verder vlogen ons de hele avond gevatte opmerkingen rond de oren en werd de tekst van het werklied “Daar boven in de grote mast” op gewaagde wijze aangepast, dit kunnen wij zo niet en plein public zingen mannen! Volgende week donderdagmiddag van 2 tot ongeveer half 4 nog een extra optreden bij de C1000 op de Greiden, en dan zit dit FloraShanty-jaar er echt op!
Woensdag 22 december: Geen repetitie vanavond, maar toch waren er een stuk of 15 diehards in Focus. Naar verluidt was het beste gezellig...
Donderdag 23 december: C1000 op de Greiden had ons gevraagd de donkere dagen voor kerstmis te komen opfleuren. Ah, met genoegen natuurlijk! Het was lekker druk en wonder boven wonder was het er lekker zingen bij de ingang van de zaak. Tot diep in de winkel zagen we mensen meezingen terwijl ze hun boodschappen deden. En bij de ingang bleef het publiek staan luisteren, wat af en toe tot filevorming met winkelwagentjes leidde, maar de sfeer bleef altijd prima, en zo hoort het natuurlijk ook. Maar voor het kassapersoneel leek het soms wat lang te duren...

|